Afzien

Afzien

daar bungel je
aan de staart
van het peloton
dat is ontketend
losgeslagen
dol
en jij

moet achterblijven
je handen op je dijen
tot het uiterst gaan
om bij te blijven

als het schuim staat om je mond
als je wankelt in de bocht
als het zwart wordt voor je ogen
maar je geeft niet op

wij die langs de kant staan
roepen dan je naam
moedigen je aan

als je dan gelapt wordt
en voorbij gesneld
heb je niet verloren
ben je in onze ogen
sowieso een held

Dit gedicht verscheen eerder op http://www.proskating.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s