Tijd om verder te gaan

Ik ben heel vrolijk de laatste tijd. Oké, Methylfenidaat is een stemmingsverbeteraar, dus het zou kunnen dat het daaraan ligt, maar toch. Van nature ben ik ook best een vrolijk persoon en aangezien ik me weer steeds meer mezelf ga voelen, denk ik toch dat het gewoon mijn persoonlijkheid is, die eindelijk weer boven komt drijven. Toen ik een jaar in Australië verbleef, was ik misschien wel op mijn gelukkigst en als ik in de spiegel kijk, zie ik soms een heel klein stukje van dat geluk terug. Of het zijn gewoon de pillen, en in dat geval, leve de farmaceutische industrie.

Het moge duidelijk zijn, ik heb besloten voorlopig door te gaan met de medicatie. Ik zit nu op 2 keer 5 mg per dag, soms 3 keer 5mg per dag en dat vier dagen in de week. Dat is niet zoveel, maar het is een wereld van verschil. Mijn creativiteit stroomt weer lekker, ik heb mijn leefomgeving op orde en ik voel me blij, wakker, doortastend (soms dan toch), zelfverzekerd en eigenlijk gewoon goed. Ik verwachtte geen wonderen van de medicatie en die heb ik ook niet gekregen, maar het simpele feit dat gewone klusjes veel minder moeite kosten, helpt enorm.

img_20160830_144500.jpgMijn karakter is uiteraard niet veranderd. Als ik iemand aardig vind, vind ik diegene ook meteen Heel Aardig (dat zorgde altijd al voor misverstanden, dus dat zal wel zo blijven). Als ik ergens enthousiast over ben, ben ik ook meteen Heel Enthousiast (met de bijbehorende grootse plannen, waar negen van de tien keer niks van terecht komt). Ik ben chaotisch, roekeloos, vergeetachtig, schaamteloos, ongeconcentreerd, ik lach om gekke dingen, ik kom overal te laat en ik denk tien keer zo snel als de meeste mensen, waardoor ik in gesprekken nogal van de hak op de tak lijk te springen (al is het in mijn hoofd echt heel logisch allemaal). Ik denk niet altijd (bijna nooit) na voordat ik wat zeg en ik knuffel iets te graag.

Wat is er dan veranderd? Nu ik een diagnose heb, weet ik dat ik niet stom, raar, lui, ongeïnteresseerd, naïef, dromerig (oké, dat wel), minderwaardig of onaangepast ben. Mijn hersens werken anders, dat is alles. Het is alsof er een last van mijn schouders is gevallen. Dat houdt ook in, dat ik het niet per se meer nodig vindt om de hele tijd rekening met iedereen te houden en het iedereen naar de zin te maken. Als je me niet leuk vindt, jammer dan, ik ga niet meer mijn best doen om bij iedereen in de smaak te vallen. Manipulatieve, overheersende personen gaan geen vat meer hebben op mij, weg ermee. Ook ga ik niet meer de volledige schuld bij mezelf leggen als er iets naars gebeurt en niet meer tobben over aardig gevonden worden.

Natuurlijk, het zal nog weleens misgaan, ik ben nog maar net begonnen. En net als alles, doe ik dit alleen, wat er ook voor zal zorgen dat ik misschien wat vaker een terugval ga krijgen dan ik zou willen (als je nog een leuke liefde voor me weet, die nog durft na dit alles, weet je me te vinden). Maar ik heb hulp gezocht en gekregen. Ik ben een prima persoon, mooi van binnen en van buiten. Dat ik een psychiater en medicatie nodig heb om me op weg te helpen, mag iedereen weten. En nu heb ik er genoeg over gezegd. Het is tijd om verder te gaan.

img_20160817_144617.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s