Mensen die van mensen houden

National Coming Out Day. Het is goed dat het bestaat en tegelijkertijd jammer dat het nog steeds nodig is. Want hoe fijn zou het zijn als we in een wereld zouden leven waar mensen verliefd konden worden op mensen, zonder dat daar een label aan hoeft te hangen. Dat je, hoe je je ook identificeert, nooit meer uitleg zou hoeven geven. Dat de mensheid toe was aan het accepteren van welke geaardheid of identiteit dan ook. Tot die tijd hebben we de hokjesgeest nog even nodig, want de mensheid heeft graag duidelijkheid, zeker wat seksualiteit betreft. Daarom vandaag hoera voor de LGTBQIAP-mensen en regenbogen voor iedereen die uit de kast is gekomen of nog moet komen. De schrijnende verhalen die je overal kunt vinden, tonen namelijk dat het nog steeds heel moeilijk is.

Ik ben een bevoorrecht mens. Ik hoef namelijk niet uit de kast te komen. Niet alleen omdat ik voornamelijk op mannen val, maar ook omdat ik, als ik ooit een vriendin krijg, niets anders hoef te doen dan met haar op te komen dagen en haar voor te stellen als mijn vriendin. Ik zal niet verstoten worden door mijn familie en ik zal er, naar alle waarschijnlijkheid, ook geen vrienden door verliezen. Dat maakt dat ik makkelijk praten heb.

Een vriendin van mij wees mij op het bestaan van de schaal van Kinsey, die ervan uitgaat dat iedereen zich ergens op die schaal bevindt, maar dat bijna niemand 100% homo of 100% hetero is en dat de plek waar je je op de schaal bevindt kan verschuiven door de tijd heen. Ik vind dat mooi. Het haalt de krampachtigheid uit seksuele oriëntatie. Het is een mooi begin van ‘mensen die van mensen houden en daar is niks mis mee’. Deze schaal dateert overigens al uit de jaren ’50, dus waarom het niet allang overal geaccepteerd is, is mij een raadsel.

Afbeeldingsresultaat voor kinsey schaal

Tegenwoordig wordt deze schaal afgedaan als te simplistisch, omdat er veel meer seksuele diversiteit bestaat dan alleen homo en hetero. Dat klopt natuurlijk, maar deze blog zou duizenden woorden gaan bevatten als ik alles zou gaan bespreken, dus dat doe ik niet. Uiteraard nodig ik jullie wel van harte uit om je eens met een open geest te verdiepen in de verschillende seksuele geaardheden en identiteiten.

In mijn, overwegend witte en hoogopgeleide, omgeving ken ik ook mensen die homoseksualiteit of andere vormen van seksualiteit verafschuwen. Niet dat ze dat ooit toe zullen geven, nee, ze zien zichzelf juist als ruimdenkende personen, die vinden dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Totdat ze geconfronteerd worden met iets anders dan hun heteronormatieve werkelijkheid. Dan blijkt hoe diepgeworteld de homofobie in onze samenleving eigenlijk is.

‘Hoe zou jij het vinden als mensen zouden denken dat je lesbisch was?’ kreeg ik een keer naar mijn hoofd geslingerd in een discussie. Dit nadat ik had gesuggereerd dat mijn gesprekspartner misschien niet honderd procent hetero was. Ehm, daar zou ik niks van vinden. Als ik dat erg vond, zou dat namelijk betekenen dat ik het predikaat ‘lesbisch’ als iets slechts zou zien. Daarbij ging hij er ook nog klakkeloos vanuit dat ik nog nooit gevoelens voor een vrouw had gehad. Mijn toenmalige gesprekspartner ziet zichzelf als een zeer ruimdenkend en intelligent persoon. Ondertussen was hij wekenlang boos over mijn suggestie. Daaruit spreekt geen ruimdenkendheid, daaruit spreekt onverschilligheid of zelfs bekrompenheid. Iedereen mag doen wat hij of zij wil, zolang het maar niets met mij te maken heeft.

fb_img_1476186517609.jpg‘Natuurlijk heb ik niets tegen homo’s, ik heb een vriend die homo is.’ Zo op het eerste gezicht lijkt er misschien niets mis met deze zin, ware het niet dat, als je door gaat vragen, er vaak nog iets achteraan komt in de trant van ‘zolang hij mij maar met rust laat, hahaha.’ Eigenlijk is deze zin dus het homofobe equivalent van ‘Ik ben niet racistisch, want ik ken een hele aardige Marokkaan.’ In mijn omgeving zijn het veelal mannen die op hol slaan van het woord ‘homo’ in combinatie met henzelf, maar ik ken ook een aantal vrouwen die dat doen. Verder ken ik mensen die ‘homo’ als scheldwoord gebruiken en mensen met de opvatting ‘er bestaan geen homoseksuele skeeleraars, want homo’s zijn vrouwelijk en skeeleren is een stoere, mannelijke sport’. Er bestaan uiteraard wel lesbische skeeleraars, want die zijn mannelijk en skeeleren is een stoere, mannelijke sport. Graag had ik hier een apart artikel over geschreven, maar er zijn helaas weinig tot geen sporters die over dit onderwerp willen praten, zeker niet als ze man en homo zijn.

Dus nee, ik denk niet dat de wereld die ik in de inleiding beschreef er binnenkort komt. En helaas, veel mensen die denken dat ze homoseksualiteit volledig accepteren, doen dat juist helemaal niet. Gelukkig ken ik ook een hoop mensen die wel volledig oké zijn met alle verschillende seksuele identiteiten. Die niet schrikken van kussende mannen of van vrouwen die vroeger een man waren, of andersom. Maar Coming Out Day is dus nodig. En daarom is het goed dat het bestaat, met of zonder regenbogen.

 

 

Advertenties

2 gedachtes over “Mensen die van mensen houden

  1. Het is zo sneu dat homofobie nog zo geworteld zit in de samenleving, ondanks dat Nederland claimt zo’n tolerant land te zijn. Zaterdag sprak ik met Marieke Nijkamp over haar boek ’54 minuten’. Zij heeft letterlijk slechte recensies op haar boek gehad, omdat twee hoofdpersonen lesbiennes zijn. “Dat zou een slecht voorbeeld zijn aan de jonge lezers van het boek”. Ik vond dat zo naar om te horen! 😦

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s