De mooiste koers van het seizoen

Gisteren werd het Nederlands kampioenschap marathonschaatsen verreden. En wat voor een kampioenschap. De heren maakten er een waar spektakel van. Een slijtageslag. Een bikkelharde wedstrijd. Een koers voor mannen. Want de rijders van Jillert Anema gaven gisteren schaatsles en niet zo’n beetje ook. De enigen die partij konden geven waren de immer enthousiaste schaatsers van Bouw en Techniek, die altijd wel in zijn voor een beetje beulswerk en bovendien bulken van het zelfvertrouwen. Twee ploegen ook, die alles voor elkaar over hebben en duidelijk laten zien dat marathonschaatsen een teamsport is. Al met al was het een fantastische koers. Eentje die je niet vaak ziet. Nu al uitgeroepen tot de mooiste koers van het seizoen.

Nou ja, niet door iedereen natuurlijk. Als het NK de enige marathonwedstrijd is die je ziet in het jaar, dan was het wellicht wat moeilijk te volgen. En dat vonden de mensen niet leuk. De conclusie die daaruit werd getrokken, was dat er aanpassingen moeten komen in de sport, niet dat ze misschien zelf eens wat vaker een wedstrijd zouden moeten kijken. Zo begreep ik dat er nogal wat te doen was over de zogenaamde ‘afzakregel’. Schaatsers die zich terug laten zakken uit het peloton om een ploeggenoot uit de kopgroep aan een ronde voorsprong te helpen. Persoonlijk vind ik dat altijd wel leuk om te zien, maar ik leerde gisteren dat sommige mensen daar anders over denken. Dat mag uiteraard. Ik vraag me alleen af of je die discussie moet voeren tijdens het NK en ik vraag me nog meer af of die regel de koers echt zoveel onoverzichtelijker maakt. Misschien wel als je nooit eerder een wedstrijd hebt gezien, maar verder? Trouwens, je kunt ook gewoon een beetje opletten tijdens de koers. Niet gaan plassen, geen koffie gaan halen, gewoon blijven kijken en dan is het over het algemeen prima te doen.

Dan was er nog het feit dat de koers zodanig ontplofte dat er mannen met drie, twee en een ronde voorsprong waren. Die voorsprong behaalden ze niet keurig allemaal tegelijk, maar in allerlei verschillende groepjes en in de chaos van de koers was het niet heel duidelijk wie nou welke voorsprong had. Voor de onervaren kijker was het ongetwijfeld abracadabra. Voor de ervaren kijker was het trouwens soms ook vrij lastig. Het zou kunnen dat ik een keer vertwijfeld ‘ik begrijp hier helemaal niks meer van’ riep. Mijn baas appte ‘kon je het volgen?’ iets wat hij normaal gesproken niet in zijn hoofd zou halen. Maar wat we goed moeten onthouden is dat deze wedstrijd een uitzondering was. Het is maar heel zelden zo ingewikkeld. Dus de mensen die nu vinden dat rijders met lampjes op hun helm moeten rijden, die in verschillende kleuren branden bij een, twee of drie ronden voorsprong; dat lijkt me wat overdreven. Marathonschaatsers zijn geen kerstbomen die je naar believen op kunt tuigen. We knutselen ook geen piek op de helm van Bob de Vries zodat iedereen goed kan zien dat hij de beste is. We behangen Remco Schouten en Robert Post niet met slingers, zodat duidelijk is dat zij op het podium eindigden.

Stop met zeuren en geniet van een wedstrijd zoals je zelden ziet. Bovendien, vorig jaar was het NK het tegenovergestelde van dit jaar en toen werd er steen en been geklaagd dat het dodelijk saai was en bepaald geen reclame voor de sport. Make up your mind, mensen. Deze wedstrijd was absoluut reclame voor de sport. Het ging zo hard, dat iedereen die van het ijs kwam een beetje groen om zijn neus zag. Er werd gestreden en gevochten. Er was pijn, chaos, verlies en winst. En hoe erg is het als je een beetje moeite moet doen om de wedstrijd te volgen? Moet alles per se altijd in hapklare brokken aangeleverd worden? Is het erg om je hersens te moeten gebruiken bij het kijken naar een schaatswedstrijd? Dat lijkt me niet. Overigens heb ik wel wat ideeën om het marathonschaatsen te promoten en uit te leggen, blijkbaar wordt het tijd om daar eens iets mee te gaan doen. Want als marathonliefhebber wil je dat zoveel mogelijk mensen de sport mooi gaan vinden, dus laten we vooral een manier bedenken om dat voor elkaar te krijgen zonder dat we met lampjes op de helmen hoeven rijden. Verder, dank jullie wel, lieve marathonschaatsers, voor deze fantastische, knettergekke wedstrijd. Jullie waren geweldig!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s