Een open boek

Toen ik begon met mijn zoektocht naar wat er nou precies mis met mij was, heb ik iedereen daar uitgebreid op de hoogte van gehouden door er verhaaltjes over te schrijven. Naast een paar negatieve reacties, zoals ‘jij kunt geen adhd hebben, want je bent niet druk’ en ‘het gaat wel over als je geen suiker meer eet’, heb ik daar vooral positieve reacties op … Lees verder Een open boek

Ik ging eigenlijk stofzuigen

Veel mensen zijn benieuwd hoe het met me gaat sinds ik medicijnen slik, dus vandaar vandaag een methylfenidaatverslag mijnerzijds. Om even geruststellend te beginnen: het gaat goed. Is het een wondermiddel? Zeker niet. Gisteren bijvoorbeeld was het de bedoeling dat ik ging schrijven, afwassen, stofzuigen en de was doen. Aan het einde van de dag had ik wel twee nieuwe jurken en kaartjes voor Paulien … Lees verder Ik ging eigenlijk stofzuigen

Tijd om verder te gaan

Ik ben heel vrolijk de laatste tijd. Oké, Methylfenidaat is een stemmingsverbeteraar, dus het zou kunnen dat het daaraan ligt, maar toch. Van nature ben ik ook best een vrolijk persoon en aangezien ik me weer steeds meer mezelf ga voelen, denk ik toch dat het gewoon mijn persoonlijkheid is, die eindelijk weer boven komt drijven. Toen ik een jaar in Australië verbleef, was ik … Lees verder Tijd om verder te gaan

Diagnose ADD: een nieuw avontuur

Nog niet zo lang geleden werd ik door mijn huisarts doorgestuurd naar de psychiater. Die had er niet lang voor nodig om tot een diagnose te komen: ADD. Geen verrassing, want als oud-basisschoolleerkracht wist ik wat de symptomen zijn en als schrijver heb ik al een kinderboek over ADHD geschreven: Vlinder. Na de diagnose volgde er een behandelplan. Dat duurde bij mij even, want mijn … Lees verder Diagnose ADD: een nieuw avontuur